SAPERE AUDE

Θεόδωρος Κουτρούκης Στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου 2015 ο ελληνικός λαός καλείται για τρίτη φορά την ίδια χρονιά στις κάλπες να αποφασίσει για το μέλλον του. Είναι όμως έτσι; Ας δούμε τι συνέβη τους τελευταίους μήνες. Οι εκλογές του Ιανουαρίου ανέδειξαν μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία δυνάμεων, που τότε υποστήριζαν την κατάργηση των Μνημονίων. Του κάκου. Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, παρά τις αποχρώσες διαφορές σε επιμέρους ζητήματα, δεν αμφισβήτησε τις θεμελιώδεις κατευθύνσεις οικονομικής πολιτικής που καθόρισαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Αντίθετα, η δανειακή σύμβαση -που η απελθούσα κυβέρνηση συνομολόγησε με τους πιστωτές- διευθέτησε όλες τις εκκρεμότητες των υποχρεώσεων που είχε αναλάβει η χώρα και -μετά από μια τετράμηνη ενδιάμεση συμφωνία- οδήγησε στην αναγέννηση του « Μνημονιακού Φοίνικα » από την τέφρα του.   Στο μεσοδιάστημα διοργανώθηκε ένα «δημοψήφισμα χωρίς αιτία», που το μόνο που πέτυχε ήταν να τονώσει το ηθικό μερίδας των πολιτών και να τους χαρίσε...

 του Θεόδωρου Κουτρούκη Θα θυμάστε πως μετά το 1997 η ΝΔ του Κώστα Καραμανλή υιοθέτησε τη ρητορική του «Μεσαίου Χώρου», μια πολιτική στρατηγική ηγεμονίας στον παραδοσιακό χώρο του Κέντρου. Ανάλογη στρατηγική επιλογή είχε υιοθετήσει και ο Κώστας Σημίτης, που λίγο νωρίτερα είχε διεμβολίσει μερικώς την «κεντροδεξιά δεξαμενή» των μετριοπαθών ψηφοφόρων.     Η αναφορά του Κ. Καραμανλή στόχευε εκλογικά στον ενδιάμεσο χώρο των δύο μεγάλων κομμάτων, ο οποίος μετακινούμενος ένθεν κακείθεν αποτελεί την κρίσιμη μάζα για την εκλογική επιτυχία. Με αυτόν τον τρόπο ο “μεσαιοχωριτισμός” αποτέλεσε το “εν τούτω νίκα” στα λάβαρα της νεοκαραμανλικής ΝΔ. Μια αντίστοιχη τακτική προσπάθησε να υπηρετήσει με τον σχηματισμό της η κυβερνητική θητεία του Αντώνη Σαμαρά. Η επιλογή να συγκυβερνήσουν τρία κόμματα του αυτοαποκαλούμενου ευρωπαϊκού τόξου (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ) υπηρετούσε καταρχήν την πολιτική καθυπόταξη του μεσαίου χώρου. Μετά, όμως, την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ και τη στροφή ...