SAPERE AUDE

Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από τη Νέα Δημοκρατία: το φάντασμα της κυβέρνησης Καραμανλή! Καθώς το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης πορεύεται προς το συνέδριο του, είναι εμφανής μια απροθυμία να συζητηθούν σε βάθος τόσο τα έργα και οι ημέρες της γαλάζιας διακυβέρνησης όσο και τα αίτια της ήττας. Η εξέλιξη αυτή δεν ήταν τυχαία. Πράγματι ο τέως πρωθυπουργός υποθήκευσε εν μέρει με τις στρατηγικές επιλογές του τη μετεκλογική πορεία της ΝΔ: α) Απονεύρωσε εν πολλοίς την έννοια του «καραμανλισμού», η οποία ήταν ταυτισμένη με μια ρεαλιστική πολιτική αποτελεσματικής διαχείρισης των προβλημάτων της χώρας. β) Ακολούθησε -μετά την ήττα- την πολιτική τού «άδειου αρχηγικού θώκου» που υποχρέωσε τους διαδόχους του να του ζητήσουν να παραμείνει ως εγγυητής της εσωκομματικής εκλογικής αναμέτρησης και έτσι αποπροσανατόλίσε τη συζήτηση για τα αίτια της γαλάζιας συντριβής, στρέφοντας το ενδιαφέρον στα διαδικαστικά θέματα. Με αυτόν τον τρόπο εξασφάλισε ότι τα πεπραγμένα του θα παραμείνουν στο απυρόβλη...

Η 29η Νοεμβρίου φαίνεται πως θα είναι μια σημαδιακή μέρα για τον εγχώριο πολιτικό βίο. Η συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών στη διαδικασία εκλογής του Αντώνη Σαμαρά στην ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δρομολογεί αλλαγές σε ολόκληρο το φάσμα του πολιτικού βίου. Εξηγούμαι: • η επιλογή της ΝΔ να εμπιστευτεί τη βάση της συνιστά μία υπέρβαση, μια ρήξη με το παρελθόν, έναν περαιτέρω εκδημοκρατισμό του πολιτικού συστήματος. Πράγματι, οι λεγόμενοι «γαλάζιοι νοικοκυραίοι» σηκώθηκαν από τον καναπέ τους, στάθηκαν για ώρες στα εκλογικά κέντρα και απαίτησαν τη ανανέωση, την ανάδειξη νέων στελεχών, την επικράτηση νέων αντιλήψεων. Για πρώτη φορά στην ιστορία του συντηρητικού χώρου τα μέλη της ΝΔ επέδειξαν έναν «κεντροδεξιό ακτιβισμό», υιοθέτησαν μια κινηματική συμπεριφορά, επέλεξαν μια οιονεί αντισυστημική ψήφο. • Η μαζική ψήφος της γαλάζιας «βάσης» αντανακλά και μια έντονη επιθυμία αναγέννησης, μια απαίτηση για μια καινούρια αρχή μακριά από την παραδοσιακή πολιτική κουλτού...

Εν αρχή ην η τηλοψία! Αυτό είναι το αξίωμα του επικοινωνισμού, το οποίο κυριάρχησε κατά τη διάρκεια του πολυετούς εγχειρήματος να φιλοτεχνηθεί μια ελκυστική εικόνα της απερχόμενης κυβέρνησης. Είναι γνωστό ότι επικοινωνισμός είναι μια στρατηγική που προτάσσει το οπτικοακουστικό ερέθισμα, θεωρώντας πως οι υστερήσεις στον τομέα της διακυβέρνησης μπορούν να αναπληρωθούν από μια άρτια οργανωμένη επικοινωνιακή παρέμβαση. Με αυτή την προσέγγιση η πολιτική εξαντλείται σε κινήσεις τακτικής ή/ και εντυπωσιασμού, που συνήθως εκτυλίσσονται λίγο νωρίτερα ή κατά τη διάρκεια των δελτίων ειδήσεων των οκτώ. Με αυτό τον τρόπο η ανάγκη τροφοδότησης του ραδιοτηλεοπτικού ρεπορτάζ επικράτησε του καθόλου αμελητέου μακρόπνοου κυβερνητικού έργου, καθώς το τελευταίο δεν προσφερόταν για αντικείμενο της «παραθυρολογίας», όσο οι πικάντικες λεπτομέρειες των ανθρώπινων αδυναμιών ορισμένων κυβερνητικών στελεχών. Μολονότι αυτές οι προσεγγίσεις για ένα εύλογο χρονικό διάστημα λειτούργησαν επιτυχώς, στην ύστερη αποτίμησ...